Vorig jaar heeft BCC1 voor het eerst aan een buitenlands bridgetoernooi meegedaan. Het resultaat was een 28ste plaats van de 75. Dit jaar hadden er zelfs 90 teams ingeschreven. Als we weer een 28ste plaats zouden halen zou dat al een grote verbetering betekenen.

Arjen en Hans (van Ommeren) waren in de paren vierde geworden, zoals je hebt kunnen lezen in de leuke stukjes van Harm (waarvoor dank!!), en Gerwin en Pim hadden ruim 55% gescoord in het parentoernooi. Harm voerde de druk nog extra op, zodat de boog bij Peter en mij de eerste ronde strak gespannen stond.

Laat ik beginnen met het beschrijven van de ambiance en de toernooivorm. Het is uiteraard viertallen en de sfeer is heel relaxed. Het niveau verschilt van eerste klasse t/m meesterklasse. Er doen sterren van nu mee, bv het eerste team van het Onstein (Bob Drijver, Bart Nab, Ricco van Prooijen en Louk Verhees), Olympiade winnaar van 2012 Peter Berteau en het IJslandse team. Daarnaast zijn er ook wereldkampioenen uit het verleden zoals Peter Fredin en Franz Terreano.

De eerste ronden zal het lot de tegenstanders aanwijzen, daarna zal het Zwitsers systeem gehanteerd worden, zodat je telkens tegen mensen moet die ongeveer even hoog op de ranglijst staan.

Werd er vorig jaar nog gespeeld in één grote zaal, nu is er naast deze zaal nog een tweede zaal geopend. Hier zullen de beste 30 viertallen gaan strijden. Het zal een zware dobber worden om daar te komen. Om er één keer te mogen spelen is ons eerste doel.

De eerste ronde spelen we meteen tegen het team van Peter Fredin (dank je wel lot!). Op onze systemkaart kijken ze niet. Fredin wil alleen weten hoe sterk onze 1SA-opening. "Normally 15-17, but against you 15-18". Er kan geen lachje af....

In 8 spelletjes gaan er 49 impen om. Helaas is minder dan de helft voor ons (20-29). Een grote klapper voor ons is spel 3.

Na een pas van Zuid open ik de Oosthand met 1♦. Noord volgt met 1♠ en Peter geeft een doublet. Na 3♠ - pas - 4♠ besluit Peter dit voor straf te dubbelen. Het contract gaat 2 down. Aan de andere tafel heeft Arjen de Zuidhand geopend met 2♥. Dit is zwak met beide hoge kleuren. Gerwin biedt met de Noordhand meteen 4♠. Oost en West hebben geen idee of dit op veel of weinig punten is geboden, maar West besluit met 4SA zijn lage kleuren in de aanbieding te doen. Het bieden eindigt in 5♦ wat met liefde door Gerwein gedoubleerd wordt. Dit contract gaat ook 2 down, goed voor 500 for the good guys.

Spel 7 is slem.

Bij ons opent Noord met 2♣ en herbiedt na 2♦ van zijn partner, 2SA na. Dit belooft 22-24 punten. Noord heeft zijn hand dus een puntje oopgewaardeerd vanwege de 5-krt harten. Nu heeft Zuid het niet moeilijk meer en tik-tak-tor het bieden eindigt in 6♥. Dat wordt contract gemaakt. Gerwin opent de Noordhand met 2SA. Dat belooft een 20-22 sans en nu durft Arjen niet naar 6. Mijn advies (dat geen mosterd na de maaltijd is, want dit heb ik al in meerdere stukje beschreven) is om 2SA te openen met 20-21 en de 22-23 in de 2♣-opening te stoppen. Een 5-krt waardeer je standaard een punt op, dus dan had deze hand ook verkocht kunnen worden als 22 punter.

De tweede ronde spelen we tegen een stel Polen. Buitengewoon prettig gezelschap als je van extreme rust houdt. Google leert me dat mevrouw West al vanaf 1990 in het Poolse damesteam zit en meneer Oost is één of andere directeur van Hewlett Packard die heel wat grote toernooien op zijn naam heeft staan. Blijkbaar hebben ze nog nooit tegen Arjenskov, Gerwinski, Pjotr en Robinov gespeeld, want deze wedstrijd winnen we met 5 impen verschil.

Wedstrijd drie spelen we tegen onze Loek met zijn vriendin Waltraud. Deze wedstrijd winnen we dik met 35-11. Volgend spel heeft Harm al beschreven:

Dit is een 6♠ die iedereen zou moeten kunnen bieden. Arjen en Gerwin lukte dit na een 1SA-opening van Noord eenvoudig, door als Noord de transfer te weigeren.

Tot mijn grote verbazing lukte het Waltraud en Loek niet. Zij spelen een zwakke sans (11-14), zodat de Noordhand met 1♥ geopend moest worden. Zuid bood 1♠ en Noord bood 2♠. Volgens Noord moest dit wel 15-16 zijn, want met 11-14 had je immers 1SA geopend. Zuid verweerde zich door Noord te vragen wat deze dan geboden zou hebben met een 4-5-2-2 en 12 punten? De zwakke sans maakt het blijkbaar niet alleen de tegenstanders moeilijk.

Dit betekent het einde van de eerste dag waarop het bridgen rond 21.00 uur begon en rond 01.00 uur afgelopen was. Dag twee zal het bridgen om 15.00 uur beginnen en doorgaan tot dezelfde tijd als op dag 1. Zo'n lange dag is de manier om hoofdpijn te kweken. Dat ik 's morgens met mijn vrouw het zestiende eeuwse fort in Funchal ben gaan bezoeken en er toen op pijnlijke wijze achter gekomen ben dat zestiende eeuwse Portugezen een stuk kleiner waren dan twintigste eeuwse Hollanders, maakte deze hoogstwaarschijnlijke hoofdpijn zelfs definitief.

Ronde 4 beginnen spelen we tegen uitermate vriendelijke Denen. Ze zijn erg goed in het bieden van slem. Vooral als het er niet in zit. We winnen met 32 impen verschil. Op een grote overheadprojector wordt aangegeven waar we de volgende ronde moeten gaan spelen...in het zaaltje van de bovenste 30 teams. Leuk dat ons dat gelukt is.

De Finnen waar we aan onze tafel tegen moeten, hebben ooit meegedaan aan het EK voor senioren. Ze werden bijna laatste...dat dan weer wel. Een misverstand aan de tafel van Arjen en Gerwin kostte ons de winst en we verloren met 4 impen verschil.

Voor ronde zes blijven we in de kleine zaal en zoals zal blijken, blijven we hier het hele toernooi! We spelen tegen een Belgisch echtpaar en winnen de wedstrijd nipt met 1 imp verschil. Peter en ik bieden 6♥ waar de tegenstanders in 4 blijven zitten. Daarnaast wordt op onderstaand spel 4♥ geboden die onze teamgenoten missen.

Dat wij het contact aan onze tafel dubbelen, kost nog eens 3 impen extra.

We hebben pauze en met z'n allen gaan we uit eten. Ik haal Karin even op die zich de hele dag al stierlijk aan het vervelen is. We kijken met grote ogen naar de bonken vlees die Arjen, Gerwin en Peter weten weg te werken. Ik breng snel Karin weer naar het hotel en om 21.00 uur beginnen we aan de laatste 24 spellen van de dag.

Ronde zeven spelen we tegen het team van Peter Berteau. Hij is één Zweedse professional die in 2012 nog de Olympiade heeft gewonnen. Het eerste spel is één niet te bieden slem in klaveren dat aan beide tafels dan ook gemist wordt. Het tweede spel is wat mij betreft het spel van het toernooi. Voor je wordt geopend met een multi 2♦. Je hebt ♠ - ♥ A865 ♦ AHV92 ♣ AH74.

Peter en ik hebben de afspraak dat een doublet nu een 4 of 5 kaart harten belooft. Dit kun je met een slechte opening doen en met de beul die ik nu heb. Immers in dat geval kun je gewoon doorbieden als partner 2♥ biedt.
Na mijn dubbel is Peter B. die zelf een 3-krt harten heeft, er niet zeker van dat partner schoppen heeft en besluit te passen. Peter verblijdt mij met 4♥. Uiteraard bied ik 4SA en nu besluit Zweedse Peter (die nu natuurlijk wel weet dat partner de schoppen heeft) 5♠ te bieden. Peter past, wat volgens DOPI 1 aas (of troefheer) belooft. Na pas ben ik aan de beurt. Partner moet een punt of 12 hebben en het lijkt erop dat alle schoppen punten zo ongeveer bij de tegenstanders zitten. Ik besloot na een denkpauze van een minuut tot 7♥ die uitgenomen werd met 7♠. Deze ging voor 1700 down (had 1 meer down gekund). De Zweedse Oost had dus een multi geopend met slechts een 5-krt schoppen.

Dit was het spel:

Aan de andere tafel opende Gerwin als Oost met 2♠ Muiderberg. Ook toen gaf Zuid een dubbel en Arjen deed het bod waarvan ik aan tafel al zei dat hij dat zou doen: 5♠!! Hierdoor kwamen NZ er niet meer uit en eindigde het bieden in 6♣. Een prachtig bod aan beide tafels dat werd beloond met 7 impen.

Ook spel 6 is één leuk spel:

Bij ons stokt het bieden in 4♠ en krijg ik de start van een kleine harten. Ik troef in de dummy en zie dat ik moet beginnen met een troef af te geven, om de controle over het spel te houden en de mogelijkheid op 2 overslagen reëel te houden. Ik speel dus ♠9 na die ik duik. Zweedse Peter denkt even na en duikt de slag ook. Da's mooi verdedigd. Ik eindig met 11 slagen. Aan de andere kant maken ze ook 11 slagen na bijna hetzelfde begin. Daar was het contact echter 6♠. Arjen durfde tegen zes niet onder zijn aas te starten dus startte hij met ♥A. De leider speelde ook ♠9 na en Arjen dook de vrouw ook. Dit was goed voor 10 impen. We wonnen de wedstrijd met 24-0. Deze overwinning werd later nog uitgebreid gevierd met een pilsje sen spuma (zonder schuim).

Elke dag wordt er trouwens een bulletin gemaakt waar een aantal spellen in beschreven worden. Dit spel was er één van. Voor Vugraph speelde het Onstein tegen team Kaptein. De hartenstart had iedereen gevonden, de ♠9 naspelen had iedereen gevonden, maar het duiken van ♠V was aan beide tafels niet gevonden. Sterker nog, Mark Horton, die verantwoordelijk was voor de bulletins schreef:"I wonder if anyone will find this brillant defense". Nou, in onze wedstrijd dus 2 keer!

Ronde 8 traden we aan tegen een stel profs uit Minsk. Dat blijkt een mooie stad maar voor ons net iets te ver weg: 0-11.

Ondertussen zitten we aan de andere kant van middernacht en beginnen we aan de laatste acht spellen. We spelen tegen team Beppo. Bij ons aan tafel gebeuren wat rare dingen. Ze bieden op 3-kaartjes wat niet gealerteerd wordt, en ik heb een ongelukkige start waardoor 3♠! 1 down i.p.v. 2 down gaat. Onze teamgenoten spelen tegen Sylvia (Oostenrijks damesteam) en Franz (oud-wereldkampioen) Terreano. Arjen en Gerwin bieden op het volgende spel 6♥.

Gerwin had de les van de eerste ronde goed opgeslagen en opende de Oosthand met 2SA (5-krt is één punt opwaarderen). Is de Westhand een poging voor 6 waard? En hoe geef je een poging? Arjen begon met 3♦ en hoorde natuurlijk 3♥ bij partner. Je weet nu nog niets meer dan daarnet. Je weet zeker dat er een fit is, dus het blijft een gok. Arjen ging naar slem en dat bleek op snit te zitten. Helaas...die zat fout. We verloren de wedstrijd met 9 impen verschil, waarna we snel de klamme lappen opzochten. Niet iedereen trouwens want een grote groep Nederlanders (ik noem geen namen) ging nog naar het casino tot diep in de nacht. Die hebben het licht zien worden....

Zondag, de laatste dag van het toernooi, beginnen we als 23ste. We spelen tegen het Duitse echtpaar Reim, waarvan manlief volgens Google al twintig jaar een topbridger is. We verliezen dik. Wij hebben een rondpas, waar aan de andere tafel de manche geboden wordt. Die kan niet down...

Dan de volgende hand. Wat open je met:

Voor je is gepast. Iedereen is kwetsbaar. Peter besloot met 1♣ te openen. 3♣ in de tweede hand moet ook een mooie preempt belovern, immers er is 50% kans dat je partner de punten heeft (jij en degene die gepast heeft hebben ze in ieder geval niet). Omdat je het partner niet lastig wilt maken met een preemptief bod als de kans zo groot is dat hij punten heeft, moet een preempt in de tweede hand wel iets voorstellen. 3♣ is dus zeker een goede optie. Peter redeneerde dat als partner een 5-krt hoog heeft, je na een 3♣-opening de fit in de hoge kleur niet zo makkelijk meer kunt bereiken. Dat biedt dus nog twee opties: pas of 3♣. Goed. Je besluit te openen met 1♣. Nu komt er tussen 1♥. Partner biedt 3SA. Na een pas mag je weer. Wat heeft maat? Met ♠ Axx ♥ V10x ♦ Axx ♣ Vxx, zijn er negen vaste slagen. Met ♠ AHx ♥ HVxx ♦ B10x ♣ Vxx heb je een stuk minder geluk. Peter besloot te passen en ik had natuurlijk de tweede hand. Het is 6♣ en 3SA gaat 2 down (5 ruitenslagen en ♥A). Uiteindelijk verliezen we met 2-21.

Nog twee ronden te gaan, we moeten ons best doen om ons te verbeteren t.o.v. vorig jaar. Ronde 11 begint met een vriendelijk praatje. Er zit pas één tegenstander en ik vraag waar hij vandaan komt (Lissabon) en wanneer hij weer naar huis gaat (dezelfde avond). Vervolgens vraag ik hoe lang hij moet vliegen en ik doe een voorstel: "One hour?". Peter kijkt of ik gek geworden ben. "No, no, no", zegt Peter, "much more". De tegenstander geeft de uitkomst: één uur en drie kwartier. Oke, ik zat er naast, maar nog steeds geen reden voor Peter om te doen of ik helemaal gek ben. Op dat moment komt de tweede tegenstander aan tafel. Die vraagt aan ons waar we vandaan komen. "The Netherlands", zeg ik, waarop Peter zegt: "And you are from Tel Aviv?"

Waar komt dat nou weer vandaan? Hoort hij aan het accent van iemand waar hij vandaan komt. "No", zegt de man, "I'm from Lissabon". Wat blijkt? Peter heeft tegenstander 1 verkeerd verstaan en dacht dat de man uit Tel Aviv kwam. Ergo hij dacht dat ik dacht dat je van Madeira naar Tel Aviv in één uur vliegt. Ik ben nog nooit zo vernederd...

De tegenstanders waren uitermate vriendelijk. Eerst bieden ze 4♥ in een 4-3 fit met vier vaste verliezers van top. Uiteindelijke gaan ze kwetsbaar 3 down. Om dat verlies goed te maken, bieden ze 6♠, die er weliswaar met open kaarten in zit, maar waarin ze met gesloten kaarten gelukkig down gingen. Vervolgens gaan ze in 4♦ 1 down, waar Arjen en Gerwin 4♠ maken. Op spel 12:

blijven wij in 2♠ zitten, waar de tegenstanders in 4♠ komen. Als je de harten-, klaveren- en schoppenbeslissing goed doet, dan zit het erin. Dat doen ze, helaas, maar we winnen nog steeds met 14 impen verschil.

De laatste ronde spelen we tegen Nederlanders. Dit wordt een bloedbad. Voor de tegenstanders wel te verstaan. Vooral aan de tafel bij Gerwin en Arjen zakken de tegenstanders door het ijs. Er gaan 63 imps om in 8 spellen, waarvan 2/3de onze kant op gaat.

We worden 20ste. Wat ons allen betreft een geweldige prestatie. Er was in de hele zaal met 30 beste viertallen, niemand te vinden die slechter was dan wij, maar we hebben ons geweldig staande gehouden. Nu kijken of we het ook in de hoofdklasse kunnen doen...

Robin